کد خبر: ۴۴۶۲۳

تاریخ: ۰۸ بهمن ۱۴۰۳ - ۰۹:۴۰

کانی عبداللهی، دختر ۱۷ ساله ایران جدیدترین قربانی قتل‌های ناموسی

یک خبر از میان اخبار دو روز گذشته خیلی تلخ و جانکاه بود، کانی عبداللهی دختر نوجوان ۱۷ اهل روستای ماشکان پیرانشهر به دست پدرش و با ضربات چاقو به قفسه سینه‌اش کشته شد.

یک خبر از میان اخبار دو روز گذشته خیلی تلخ و جانکاه بود، کانی عبداللهی، دختر نوجوان ۱۷ اهل روستای ماشکان پیرانشهر به دست پدرش و با ضربات چاقو به قفسه سینه‌اش کشته شد. پدر کانی بازداشت شده است. روزنامه شرق انگیزه قتل را «ناموسی» عنوان کرده است. فرزاد سیف‌کاران در توئیتر به نکته عجیبی اشاره کرده: "تناقض آگهی ترحیم‌ها در ایران که نوشته شده «فرزند گرامی» " خب پدر قاتل فرزندش بوده و بعد چگونه نوشته شده فرزند گرامی؟

ثمین، اما به نکته عجیب دیگری اشاره کرده: جالبه که در اعلامیه به زنان وابسته هم اشاره شده که ژستی از گشودگی نسبت به برابری جنسیتی و مبارزه گرفته باشند؛ در حالی که کل این فاجعه در نتیجه دیدگاه‌های پدرسالارانه و جنسیت‌زده سفارش دهنده اصلی اعلامیه رقم خورده! در واقع دیدگاه ثمین دربرگیرنده تمایلات فمینیستی است.

اما این قتل جانکاه ابعاد عجیبی پیدا کرده، در تمام طول اتفاقات سال‌های اخیر بسیاری از افراد که عموما حامی اقلیت‌های قومی هم هستند و در دسته‌بندی‌های سیاسی اصطلاحا به آنها چپ می‌گویند، دائما با تمجید از برخی قومیت‌ها آنها را فراتر از تمامیت ارضی ایران قرار داده‌اند، به نوعی به شکلی زیرپوستی انگار که تشویق می‌کنند به حرکت علیه تمامیت ارضی، اما حالا حداقل به نظر می‌رسد که با وقوع ماجرا‌هایی نظیر نیان و یا همین کانی، مساله کودک‌آزاری و زن‌ستیزی شامل بخش‌های زیادی از ایران می‌شود و نمی‌شود قومیت خاصی را استثنا کرد، این ادعای کسانی‌ست که طی ۴۸ساعت اخیر با تذکر به چپ‌ها تلاش می‌کنند نشان دهند که ژن، ژیان و... در خاستگاه خودش هم نیاز به ادیت دارد.

ناگفته نماند که طبق ادعای برخی منابع خبری، عموی همین خانم کانی، پیش‌تر دخترش را به همین اتهام به قتل رسانده بود. اتهام ارتباط داشتن با یک پسر، همان چیزی که با عنوان دوس‌پسر می‌شناسیم، دلیل قتل دو دختر در پیرانشهر شده است.

مونا در این باره نوشت: دختر ۱۷ ساله‌ای به نام کانی عبداللهی در پیرانشهر قربانی خشونت ناموسی شد. پدرش او را به بهانه حفظ "ناموس" با چاقو کشت. تا کی باید اسیر چنین تفکرات خرافی و ویرانگری باشیم؟

سورنا هم درباره مجازات چنین اقدامات دردناکی نوشت: قتل فرزند توسط والدین باید مجازاتی مثل اعدام یا ابد داشته باشه. نه که یارو بزنه دخترش رو بکشه و ۱۰ سال بره زندان.

سامان: چند زن دیگر باید قربانی شود تا ما یکبار براى همیشه کلیدواژه «ناموس» را از روابط خود با زنان حذف کنیم؟ کلمه‌ای که ورد زبان قاتلین بزدل است برای سلاخی بچه‌هایشان و روزانه از آن خون می‌چکد و آزادی و کرامت انسان‌ها را زیرپا می‌گذارد.

ترانه هم خیلی عصبانی‌ست: داشتم خبر مربوط به کانی عبدالهی که توسط پدرش به قتل رسیده رو میخوندم. نوشته بود برادر قاتل (عموی کانی) سال پیش دخترش رو به همین خاطر به قتل رسونده. یک مشت بیمار روانی با تعصبات کور و تمایلات سادیسمی دور هم زندگی میکنن. چه دنیای ترسناکی.

مهتاب: از شدت خشم یه رشته توییت برای قتل کانی عبداللهی نوشتم و بعد همه‌شو پاک کردم، چون حس کردم گفتن این حرف‌ها هیچ فایده‌ای نداره. از این نقطه بیزارم، از نقطه‌ای که حس می‌کنی به‌عنوان یه شهروند معمولی کاملا بی‌اثر هستی؛ و آوا: در طول دیروز؛ برام اس‌ام‌اس توقیف ماشین اومد، خبر قتل کانی عبداللهی رو خوندم و درآخر وسط نقد فیلم یه آقا گفت همه خانوما خیلی دهن‌بین هستن.

منبع: برترین‌ها