کد خبر: ۲۹۵۴۳

تاریخ: ۱۵ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۶:۱۹

وقتی کار از انتصابات به مجوز‌ها کشیده شد

ماجرای مجوز‌های دقیقه نودی آقای وزیر برای خود و دوستان!

بر اساس شواهد موجود محمد مهدی اسماعیلی مجوز پایگاه خبری «شهید جمهور» را در ۱۱ تیر ۱۴۰۳ در وزارتخانه متبوع خود ثبت می‌کند. یعنی دقیقا ۴ روز قبل از برگزاری دور دوم انتخابات و همزمان با افزایش شانس مسعود پزشکیان برای پیروزی بر سعید جلیلی!

زی‌سان:عمر دولت سیزدهم به پایان رسید، اما از ماجرای انتصابات و امتیاز گرفتن‌های دقیقه نودی هر دم بری می‌رسد. اگر در هفته‌های گذشته موضوع انتصابات و طرح مصوبات دقیق نودی جنجالی شده بود، حال ماجرا به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رسیده است. یعنی جایی که مقرر شده هم فرهنگ را بسازد و هم جامعه را در مسیر صحیح ارشاد کند.

به گزارش «زی‌سان»، ماجرای انتصابات گسترده دقیقه نودی در دولت سیزدهم تا جایی بیخ پیدا کرد که حتی شایعاتی مبنی بر دستور مسعود پزشکیان برای لغو تمامی مصوبات و انتصابات ۲۵ روز گذشته نیز منتشر شد. در واقع، جنجال اصلی بر سر انتصابات بود، اما حالا موضوع به صدور مجوز‌ها نیز کشیده است. صدور مجوز‌هایی که فعلا یکی‌شان در وزارت فرهنگ و ارشاد رسانه‌ای شده است.

داستان مجوز‌های دقیقه نودی آقای وزیر

اساس ماجرای صدور مجوز‌ها از این قرار است محمد مهدی اسماعیلی، کاندیدای ردصلاحیت شده‌ای انتخابات ریاست جمهوری و وزیر ارشاد دولت سبزدهم برای خود مجوز یک پایگاه خبری و برای دوستان خود مجوز سه روزنامه را صادر می‌کند.

بر اساس شواهد موجود محمد مهدی اسماعیلی مجوز پایگاه خبری «شهید جمهور» را در ۱۱ تیر ۱۴۰۳ در وزارتخانه متبوع خود ثبت می‌کند. یعنی دقیقا ۴ روز قبل از برگزاری دور دوم انتخابات و با افزایش شانس مسعود پزشکیان برای پیروزی بر سعید جلیلی!

در ادامه شواهد از این امر حکایت دارند که در ۱۸ تیر ۱۴۰۳ نیز امتیاز روزنامه حکمران برای یاسر جبرائیلی از چهره‌های نزدیک به دولت سیزدهم و سعید جلیلی صادر می‌شود.

اما ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود. در صدور مجوز‌هایی عجیب‌تر و سفارشی‌تر، این بار برای محسن منصوری معاون اجرایی رییس جمهور پیشین و رئیس ستاد سعید جلیلی، در ۱ مرداد ۱۴۰۳ مجوز روزنامه نوبنیاد صادر می‌شود.

در نهایت نیز بر اساس آن‌چه تا کنون آشکار شده، علی نادری، مدیرعامل خبرگزاری ایرنا در دولت سید ابراهیم رئیسی نیز مجوز روزنامه جهان آرا را می‌گیرد.

نکته عجیب ماجرای مجوز‌ها کجاست؟

شاید در ابتدا چنین گفته شود که هیچ اقدام غیرقانونی صورت نگرفته است. چند نفر درخواست مجوز انتشار و ایجاد رسانه داشته و وزارت فرهنگ و ارشاد پس از رسیدگی به آنها مجوز داده است. در این که این روایت از نظر قانونی کاملا صحیح است هیچ تردید وجود ندارد، اما کافیست اندکی در فضای مطبوعات ایران کار کرده و درخواست ایجاد یک رسانه را تجربه کرده باشید.

به گواه اکثریت قاطع فعالان رسانه‌ای گرفتن مجوز یک رسانه برای خود یک هفت خان رستم است. چه بسا که گرفتن مجوز در اغلب موارد بیش از یک سال به طول می‌انجامد؛ بنابراین در مرحله اول این‌که در فرصت زمانی اندک این‌گونه برای نور چشمی‌ها مجوز انتشار رسانه منتشر شود، هیچ معنایی ندارد جز نادیده گرفتن رویه مرسوم.

در سطح دوم، این‌که سه چهره نسبتا تندرو یک شبه و به صورت سفارشی از وزارت ارشاد مجوز بگیرند، برای سایر روزنامه‌نگاران ناممکن است. حتی باید به این موضوع نیز توجه داشت که این افراد اصلا رونامه‌نگار نیستند یا پیشینه کار رسانه‌ای ندارند.

تمامی اهالی رسانه نسبت به این امر واقف هستند که صدور مجوز رسانه، یکی از سخت‌ترین مجوز‌های کل کشور در میان تمامی نهاد‌های اداری است. این که چنین مجوز سختی دقیقا چند روز قبل و بعد از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری صادر شود، در نوع خود یک اتفاق نادر است که در کارنامه وزاری دولت سیزدهم باقی ماند. البته اکنون حتی صدای اصول‌گرایان نیز از این موضوع در آمده و آنها این گونه اقدامات را مخرب و در جهت بدنام کردن شهید رئیسی ارزیابی می‌کنند.

تولد چهار رسانه برای انتقاد از دولت چهاردهم

چهار رسانه‌ای که صدور مجوز برای آنها صادر شده است پنج فصل مشترک دارند. اول این که صاحبان امتیاز و مدیران مسئول هر چهار رسانه از اعضا یا نزدیکان دولت سیزدهم هستند. دوم این‌که هر چهار شخص متعلق به جبهه اصول‌گرایان هستند.

فصل مشترک سوم نیز این است که این افراد قرابت قابل توجهی به جبهه پایداری دارند و به شکل طبیعی مخالف دولت چهاردهم هستند. چهارمین نکته نیز این است که تمام اشخاص مسئول در این چهار رسانه، از نزدیکان و حامیان اصلی سعید جلیلی در دوران انتخابات بودند؛ لذا موضع‌گیری آنها در برابر دولت چهاردهم قطعی به نظر می‌رسد.

واپسین فصل مشترک چهار رسانه دقیقه نودی وزارت فرهنگ و ارشاد دولت سیزدهم، می‌تواند جبهه‌گیری آنها در برابر دولت پزشکیان در آینده باشد. به نظر می‌رسد هر چهار رسانه خیلی زودتر از آن‌چه که تصور می‌شود، فعالیت‌شان را آغاز می‌کنند و رویه‌ای به شدت انتقادی را در برابر عملکرد دولت در پیش خواهند گرفت.