کد خبر: ۲۴۳۶۶

تاریخ: ۲۸ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۲:۱۱

اشتباه نکنید! حسین انتظامی کاندیدای ریاست جمهوری نیست، به او رأی ندهید

حسین انتظامی با طرح سؤالات دقیق نحوهٔ پرسیدن را هم به مجریان آموخته است. مجریانی که نقش آنها به وقت نگه دار فروکاسته شده است.

ساعاتی مانده به مناظره‌های ۴ ساعتۀ ۶ نامزد انتخابات ریاست جمهوری ستارۀ بی‌چون و چرای میزگرد‌های انتخاباتی صدا و سیما همچنان حسین انتظامی است که برخی به طعنه گفته‌اند ما به او رأی می‌دهیم!

انتظامی، اما به عنوان کارشناس فرهنگی میزگرد‌ها پرسش‌هایی را با ۴ نامزد تا حالا اصول‌گرا مطرح و هر چهار نفر را هم به تناقض‌گویی یا بیان نکاتی متفاوت با آنچه قبلا گفته بودند واداشته و البته این انتظار را ایجاد کرده که همین رفتار را با دو نفر باقی مانده هم داشته باشد تا متهم نشود حامی یک کاندیدای خاص است.

هرچند می‌توان حدس زد خود او به کدام نامزد رأی خواهد داد، چون اهل رسانه است و طبعا معیار او آزادی رسانه‌هاست ولی این گرایش را دخالت نداده بلکه با طرح سؤالات دقیق نحوهٔ پرسیدن را هم به مجریان آموخته است. مجریانی که نقش آنها به وقت نگه‌دار فروکاسته شده است.

این که چرا در صداوسیمایی که وحید جلیلی مرد شماره ۲ آن است می‌توان سوالی از سعید جلیلی پرسید که اسباب طعنه و طنز شود برای خیلی‌ها باورپذیر نیست ولی انتظامی این کار را انجام داده است. برخی قضیه را فراتر از این می‌دانند که او سال‌ها مدیر روزنامهٔ صدا وسیما و در واقع پایه گذار آن (جام جم) بوده است.

بعضی هم او را متهم کرده‌اند که، چون به علی لاریجانی نزدیک است قصد انتقام دارد، اما او تنها سؤالات تخصصی را مطرح کرده و نشان داده کار رسانه‌ای یعنی چه و این کاری به آقای لاریجانی ندارد.

حسین انتظامی ۷ دورهٔ پیاپی نمایندهٔ مدیران مسؤول مطبوعات در هیأت نظارت بر مطبوعات بوده و بیشترین پایگاه رأی او هم رسانه‌های اصطلاحا بدنه و اجتماعی بوده و نبض جامعه را در دست دارد.

هر چند با رسانه‌های عمومی وبزرگ شروع کرده، اما با بخش خصوصی هم بیگانه نیست چندان که مدیریت گروه رسانه‌ای در بخش خصوصی (روزنامه خبر) را هم در کارنامه دارد و اگر چه نقطه اغاز او روزنامه‌ای در جناح راست بوده، اما سرانجام به جناح اعتدال رسید و در دولت روحانی ابتدا معاون مطبوعاتی و بعد رییس سازمان سینمایی شد.

تسلط و استمرار کار رسانه‌ای او طی بیش از ۳۰ سال سبب شده خیلی‌ها تصور کنند او استاد علوم ارتباطات است و عنوان دکتر در آغاز نام او هم به این سبب است، اما مانند عباس عبدی و صادق زیباکلام مهندس شیمی است و دکتری او هم ربطی به علوم ارتباطات ندارد بلکه در مدیریت استراتژیک است، اما انصافا در حوزه رسانه و بیشتر مدیریت رسانه کار کرده و صاحب نظر و ایده است.

غالب کسانی که در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشته‌های فنی و مهندسی تحصیل کرده‌اند و بعد دکتری خود را در رشته‌ای دیگر گرفته اند ذهن مرتبی دارند و اگر احساس می‌شود منطق انتظامی قوی‌تر از میهمانان مدعی است شاید به خاطر همین باشد.

باری، زودتر از آنچه تصور می‌شد میزگرد‌ها سر زبان افتاد، چون قاعدتا در مناظره‌ها باید اتفاق اساسی رخ دهد و آن هم از زبان نامزد‌ها نه کارشناس که معمولا محافظه‌کار است، اما در این چند روز آن که گل کرده حسین انتظامی است که به عنوان کارشناس فرهنگی سؤالات ساده‌ای را با ۴ نامزد اصول‌گرا مطرح کرده و نتوانسته‌اند پاسخ صریح بدهند حتی اگر مثل زاکانی با لحن خاص خود او مدعی شوند عاشق سؤالاتی این گونه‌اند.

در میزگرد اول از محمد باقر قالیباف خواست نظر خود را درباره فیلترینگ بگوید و یادآور شد در جایگاه رییس مجلس در شورا‌های عالی متعدد عضویت و غالبا نیابت ریاست را بر عهده داشته و ناگهان خواست درباره زندانی شدن دو منتقد خود و این که شاکی آنها بوده یا نه هم توضیح دهد بی آن که قصد تخریب داشته باشد و اتفاقا آقای قالیباف کوشید از آن به مثابه فرصتی استفاده کند. این که مخاطبان پذیرفته‌اند یا نه و ادعای کسانی که شکایت‌نامه‌های او را منتشر کرده‌اند تا چه حد صحت دارد بحثی است دیگر ولی توجه‌ها را به خود جلب کرد آن قدر که از یاد می‌بریم که دوکارشناس دیگر چه می‌پرسند.

پرسش اصلی، اما آنجا بود که پرسید گفتید از دولت فعلی برخی را نگاه می‌دارید. وزیر کنونی ارشاد هم در زمره آنها هست یا نه؟!

در میزگرد دوم از امیرحسین قاضی زاده هاشمی خواست اگر قصد دارد بعد از مناظره‌ها انصراف بدهد و اصطلاحا پوششی است سوال جدی نپرسد. با این تکنیک او را واداشت بگوید می‌ماند. مستقیما و مشخصا نپرسید می‌ماند یا نه. به صورت مشروط موضوع دیگری را مطرح کرد.

در میزگرد سوم، اما شاهکار کرد و آن موضوع حجاب بود که سعید جلیلی یک اصطلاح تازه را وارد مناظره‌ها و حتی گفتار روزانه کرد: عمق راهبردی و لطیفه‌ها و ویدیو‌ها ساخته شد. نه که عمق راهبردی معنی نداشته باشد یا خنده دار باشد بلکه برای فرار از پاسخ صریح به در و دیوار می‌کوفت و از قله پایین آمد وبه عمق راهبردی رسید.

انتظامی سال پیش در مصاحبه‌ای از قرار دادن حجاب و عفاف در کنار هم انتقاد کرده و گفته بود حجاب مربوط به ظاهر است و عفاف باطن و با این پیشینه مشخص بود بی دلیل نمی‌پرسد.

در میزگرد چهارم هم سوال درباره حجاب‌بانان‌ها از شهردار فعلی تهران بود و این که به دستور اوست یا نه و ناچار شد بگوید ایجابی‌ها مربوط به اوست. آقای زاکانی، اما زود دانست که این ایجابی هم کم از آن عمق راهبردی ندارد. بنابر این از حجاب بان‌های برخی ایستگاه‌ها اعلام برائت کرد و مگر حسین انتظامی چه می‌خواست بیش از این؟ آنچه دولتی‌ها را بر سر خشم آورده، اما همان نکته بالاست.

این که از قالیباف پرسید اگر رییس جمهور شود وزیر فعلی ارشاد را ابقا می‌کند یا نه؟ ظاهر سؤال حساسیت‌زا نبود ولی به مذاق وزارت ارشاد خوش ننشست و از او گویا شکایت هم کرده‌اند. وزارت ارشادی که روزگاری خود دو معاونت مهم رسانه‌ای و سینمایی آن را بر عهده داشته است.

تا اینجا و حتی قبل از شروع مناظره‌ها حسین انتظامی آن قدر گل کرده که برخی پنداشته اند نامزد انتخابات است و همین نشان می‌دهد راز افول صدا وسیما چیست؟ این گونه سوالات را باید مجریان طرح می‌کردند منتها نقش مهدی مهدی قلی در صف اول یا خانم ندا سپانلو در میزگرد اقتصادی یا جعفر خسروی در میزگرد فرهنگی به وقت نگه دار فروکاسته و هدایت برنامه عملا در اختیار آقای انتظامی است.

تا اینجا شد دو معما: چرا مسعود پزشکیان تأیید شد و چرا حسین انتظامی به عنوان کارشناسان کاندیدا‌ها را به چالش می‌کشد؟!
‌
می‌گویند: برای افرایش مشارکت. خوب! اگر هدف این باشد چه اشکالی دارد؟ مشارکت بالا مگر بد است؟ شواهد اتفاقا نشان می‌دهد که هر قدر مشارکت بالاتر باشد بخت پزشکیان بیشتر است مگر آن که صابون آقای انتظامی به تن او هم بخورد!

منبع: عصر ایران